วันศุกร์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2563

[Omega Queen] โอเมก้าควีน | KOOKV : CHAPTER XXI - โซลเมท CUT


[Omega Queen] โอเมก้าควีน | KOOKV : CHAPTER XXI - โซลเมท CUT


.

.

.

          กลิ่นดอกคาร์เนชั่นที่ร่างหนาคุ้นเคยฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง เพราะโอเมก้าเจ้าของกลิ่นในตอนนี้กำลังใช้มันเพื่อดึงดูดคู่ของตัวเอง นัยน์ตาสีแดงเต็มไปด้วยความออดอ้อนไม่ต่างไปจากลูกแมวเลยสักนิดในขณะที่สองมือเล็กก็ซนเสียจนน่าจับตี 


          มือบางค่อยๆแกะกระดุมเม็ดที่เหลือบนเสื้อเชิ้ตของอีกคนออกอย่างเร่งรีบเพราะสัญชาตญาณที่มีมากกว่าจิตสำนึกในตอนนี้มันเลยทำให้คำว่าเขินอายในที่นี้ไม่มีความหมายอะไรเลยกับสองร่างที่เปิดเผยความดิบในตัวออกมาจนหมดเปลือก จมูกโด่งสูดดมกลิ่นหอมของอีกคนไปทั่วบริเวณจนเห็นชัดว่าต้นตอของกลิ่นที่เห็นจะชัดที่สุดคงเป็นบริเวณลำคอของคนตัวเล็กที่ปล่อยกลิ่นติดฮีทออกมาเสียจนร่างหนาแทบจะควบคุมสติของตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ 


          ลิ้นร้อนลากไล้ไปตามแนวลำคอสีน้ำผึ้งสวยก่อนที่เขี้ยวคมจะกัดเข้าที่ผิวของอีกคนเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยวจนเกิดเป็นรอยสีแดงจางๆเต็มไปทั่วลำคอสวย เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางของร่างเล็กถูกคนด้านบนปลดกระดุมออกจนเสื้อที่ขนาดใหญ่กว่าตัวไปมากล่นลงเผยให้เห็นผิวเนียนที่น่ามองเสียจนร่างหนาอยากจะกัดให้จมเขี้ยว


          รอยสีกุหลาบช้ำถูกตีตราไปทั่วแผ่นอกและลาดไหล่ของโอเมก้าตัวเล็กเพื่อแสดงออกถึงความเป็นเจ้าของจนคนที่โดนกัดจนช้ำต้องเอ่ยปากดุเจ้าของรอยพวกนี้ขึ้นมาบ้าง


"คุณทำรอยเยอะไปแล้วนะเจค"


"ตัวคุณน่ากัดขนาดนี้จะให้ผมทนได้ยังไง"


"พอเลย ไม่ต้องพูดแล้ว.."


          แก้มใสขึ้นสีเล็กน้อยเพราะคำพูดของอีกคนจนทำให้ร่างหนาต้องลอบยิ้มกับความน่ารักนั่น ริมฝีปากหนาประทับจูบลงบนริมฝีปากบางอีกครั้งแต่ครั้งนี้มันกลับเนิ่นนานและหอมหวานราวกับอีกคนกำลังให้สัญญากับคนตัวเล็กว่าเขาจะถนุดถนอมอีกคนอย่างดี 


            มือหนาค่อยๆสัมผัสไปตามเรียวขาเนียนขึ้นมาก่อนที่จะใช้มันเปิดชายเสื้อตัวยาวของคนใต้ร่างขึ้นให้เห็นหน้าท้องแบนราบกับเอวคอดราวกับไม่ใช่ร่างของผู้ชายเสียอย่างนั้น มือหนาบีบเข้าที่เอวบางเล็กน้อยจนเจ้าของร่างต้องสะดุ้งแต่ดูเหมือนคนตัวเล็กจะรีบตกใจไปเสียหน่อยเพราะการกระทำต่อมาของร่างสูงมันกลับยิ่งทำให้คนตัวเล็กตกใจมากขึ้นกว่าเดิม


            กางเกงขาสั้นที่ร่างบางชอบใส่เวลานอนหรือตอนอยู่บ้านถูกอีกคนถอดมันออกอย่างไวโดยไม่ลืมที่คนฉวยโอกาสจะใช้นิ้วเกี่ยวชั้นในของคนตัวเล็กออกไปด้วยพร้อมกัน สองขาเรียวเบียดเข้าหากันด้วยความเขินอายแต่มันกลับเปล่าประโยชน์เมื่อคนตัวหนาใช้มือดันมันออกแล้วแทรกตัวเข้ามาอยู่ตรงกลางแทน

"อ๊ะ คุณ"


"เรียกผมเจค"


"อื้อ...เจค.."


         ร่างบางครางออกมาทันทีเมื่อมือหนาสัมผัสเข้ากับแกนกายของตัวเองจนทำให้เจ้าตัวต้องรีบยกมือมาปิดหน้าไว้เพราะไม่อยากให้คนตรงหน้าเห็นว่าเขากำลังเขินอยู่ขนาดไหน แต่มือหนาก็ไม่ยอมให้เค้าได้ทำตามสิ่งที่คิดเพราะในมุมมองของอีกคนการยิ่งเห็นคนตัวเล็กเขินจนหน้าแดงยิ่งทำให้เขาชอบใจเสียจนอยากจะรังแกร่างบางให้มากกว่าเดิม


          มือหนาเริ่มเคลื่อนที่ขึ้นลงเร็วขึ้นเล็กน้อยเพื่อทำให้ร่างบางตรงหน้าเตรียมพร้อมสำหรับขั้นตอนต่อไปเพื่อจะทำให้อีกคนเจ็บน้อยที่สุด มืออีกข้างที่เคยใช้บีบเอวบางอย่างสนุกมือถูกเลื่อนมาคลอเคลียที่ทางรักของอีกคนเพื่อทำให้เจ้าตัวผ่อนคลาย ก่อนที่ร่างหนาจะโน้มตัวลงไปประกบจูบกับปากเล็กในขณะที่มือก็สอดใส่นิ้วกลางเข้าไปในช่องทางที่ปิดสนิทจนคนโดนกระทำต้องหลุดร้องท้วงออกมาในลำคอแต่ลิ้นหนาก็ไม่ปล่อยให้อีกคนต้องเจ็บนานเมื่อมันได้ทำหน้าที่เรียกร้องความสนใจจากร่างบางจนเขาสามารถสอดนิ้วเข้าไปในทางรักได้ง่ายขึ้นตามด้วยนิ้วที่สองที่ถูกเพิ่มเข้าไปเพื่อขยายเปิดทางให้กว้างพอที่จะรับอะไรที่ใหญ่กว่านี้ไปมากได้


"จะ..เจค.."


"ครับ?"


"อื้อ!"


          นิ้วร้ายเห็นอีกคนเรียกหาตัวเองก็ไม่วายแกล้งอีกคนเข้าอีกด้วยการเร่งความเร็วของนิ้วมือจนร่างบางครางไม่ได้ศัพท์ทำให้มือเล็กต้องเลื่อนมาจับแขนแกร่งเอาไว้เพื่อหวังให้มันช้าลงแม้มันจะไม่ได้ช่วยเลยก็ตามเพราะในตอนนี้คนตัวบางแทบไม่มีแรงทำอะไรเลยด้วยซ้ำ 


          เปลือกตาสวยหลับลงเมื่อสัญญาณบางอย่างภายในร่างกายมันทำให้โอเมก้าตัวเล็กต้องกระตุกตัวรับนิ้วของอีกคนด้วยความทรมาณจนแกนกายเล็กออกอาการปวดและมันก็ไม่ยากที่อีกคนจะสังเกตได้ มือหนาถอนนิ้วออกจากช่องทางรักของอีกคนจนคนที่กำลังจะไปถึงฝั่งฝันเมื่อครู่ต้องลืมตามามองคนตัวโตด้วยความอ้อนวอน 


          ร่างหนาเองก็ไม่ได้ปล่อยให้ร่างบางต้องรอนาน สองมือจัดการถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกรวมไปถึงกางเกงตัวยาวที่ถูกโยนไปกองรวมกับเสื้อที่ข้างเตียง ร่างกายที่เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบกรากฎต่อสายตาให้อีกคนได้เขินเล่นจนต้องหันหน้าไปมองทางอื่นแทน แต่จะเป็นเพราะซิกแพ็คที่เรียงกันอยู่บนหน้าท้องแกร่งนั่นหรือจะเป็นเพราะแกนกายขนาดสมกับชนชั้นอัลฟ่าของอีกคน อันนี้ก็คงต้องไปถามคนที่เขินจนหน้าเปลี่ยนสีตรงหน้าเอาเอง


"อาจจะเจ็บหน่อยนะครับ"


          น้ำเสียงนุ่มนวลกล่าวบอกอีกคนผ่านข้างใบหูด้วยคำสุภาพที่ดูอ่อนโยนจนทำให้ร่างบางใจชื้นขึ้นมาบ้าง ถึงใจจริงจะรู้ว่ายังไงก็เจ็บแต่เขาก็สามารถเชื่อใจร่างหนาได้ว่าอีกคนจะทำให้เขาเจ็บน้อยที่สุด สิ่งแปลกปลอมที่ร่างบางรู้สึกได้ทันทีที่มันถูกสอดใส่เข้ามาในช่องทางของตัวเองทำให้คนตัวเล็กต้องหลับตาลงเมื่อรับรู้ได้ถึงความเจ็บจี๊ดที่ราวกับว่าช่องทางตรงนั้นฉีกขาด น้ำตาสีใสไหลรินลงมาตามแก้มโดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่สามารถควบคุมมันได้


          รอยจูบแผ่วบางค่อยๆพรหมจูบซับหยาดน้ำตาของคนใต้ร่างอย่างอ่อนโยนในขณะที่ส่วนล่างต้องพยายามอยู่นานกว่าที่แกนกายใหญ่จะเข้ามาได้จนสุด สัมผัสจากของเหลวสีแดงที่แสดงออกว่าร่างบางยังบริสุทธิ์ไหลซึมไปกับผ้าปูที่นอนแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ร่างบางคิดจะหยุดเรื่องนี้ลงแม้ว่าตอนนี้เขาจะรู้สึกเจ็บมากจนต้องจิกเล็บลงกับต้นแขนของอีกคนเพื่อระบายความเจ็บจากส่วนนั้น


           ร่างหนารอเวลาให้คนตัวเล็กได้ปรับตัวกับขนาดของตัวเองอยู่สักพัก จนเห็นว่าคนใต้ร่างเริ่มคลายแรงจิกที่ต้นแขนลงแล้วถึงได้ค่อยๆเริ่มจังหวะเข้าออกที่เพียงแค่นิดเดียวก็แทบจะทำให้เขาสติแตก ร่างทั้งสองหลอมรวมเข้าหากันได้ดีเสียราวกับมันถูกสร้างมาเพื่อกันและกันแต่ก็ยังไม่วายที่คนตัวเล็กจะร้องขึ้นมาบ้างเมื่อแกนกายของอีกคนเข้ามาลึกเกินไป


"หายเจ็บรึยัง"


          ร่างหนาถามกับคนใต้ร่างเมื่อลองทำจังหวะช้าๆมาสักพักและอีกคนไม่ได้แสดงออกว่าเจ็บ จนเห็นว่าอีกคนพยักหน้าตอบรับคำถามของเขาแกนกายใหญ่ถึงได้เริ่มดำเนินเกมอย่างจริงจัง จังหวะที่ถูกเพิ่มให้เร็วขึ้นมากจากตอนแรกทำให้คนที่ตั้งตัวไม่ทันถึงกับร้องครางไม่เป็นภาษา


"อะ อือ..เจค"


          ด้วยความที่แรงของอัลฟ่าเยอะเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พออีกคนเริ่มออกแรงตามใจตัวเองมันจึงไม่แปลกที่จะทำให้ร่างบางตัวโยนไปตามแรงกระแทกที่ร่างหนาดันแกนกายเข้ามาด้วยความเร็วตามแรงอารมณ์ที่เพิ่มขึ้น แขนแกร่งเท้าตัวเข้ากับเตียงนอนพลางสายตาก็มองใบหน้าสวยของคนใต้ร่างที่กำลังหลบตาพริ้มพร้อมกับเม้มปากแน่นเพื่อกลั่นเสียงครางแต่มันกลับยิ่งทำให้ร่างหนามีอารมณ์มากขึ้นจนอยากจะทำอะไรตามใจตัวเองให้จบๆไป


         มือหนาจัดการยกตัวอีกคนให้มาอยู่ในท่าที่เขาทำอะไรๆได้ถนัดขึ้น ร่างบางถูกจัดให้อยู่ในท่าคลานเข่าในขณะที่อีกคนก็ยังไม่ยอมหยุดกระแทกแกนกายเข้ากับช่องทางร้อนจนร่างบางแทบจะทรุดลงกับที่นอนถ้าไม่ติดว่าแขนแกร่งจับยึดเอวบางไว้เป็นหลัก คนตัวเล็กคงขาอ่อนล้มลงไปแล้วเพราะทั้งขนาดที่ใหญ่ ความเร็วและแรงกระแทกของอีกคนมันมากเกินกว่าที่ร่างกายโอเมก้าจะรับได้หมด แม้ว่าร่างบางจะเป็นชนชั้นพิเศษแต่เขาก็มีพลังมากแค่ตอนกลายร่างเท่านั้น ในตอนที่ร่างกายยังเป็นเพียงแค่คนธรรมดาอยู่แบบนี้เขาก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากโอเมก้าทั่วๆไปเลยแม้แต่น้อย


"จะ..เจค เบาหน่อย อ๊ะ"


"..อืมส์"


          ถึงปากจะครางตอบแต่การกระทำกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ร่างหนาเพิ่มความเร็วให้มากกว่าเดิมทั้งยังไม่ยอมผ่อนแรงกระแทกลงเลยสักนิดจนทำให้ร่างเล็กที่ฝืนตัวมาตั้งแต่เมื่อครู่ต้องล้มตัวลงไปนอนแนบกับเตียงเมื่อขาที่ตั้งเข่าเริ่มสั่นจนเจ้าตัวทนไม่ไหว เสียงครางที่ดังขึ้นยามที่ร่างหนาขยับแกนกายให้โดนจุดกระสันของอีกคนมันทำให้เขาแทบจะลืมคำพูดตัวเองที่บอกจะถนอมคนตรงหน้าไปเสียสนิท เพราะตอนนี้ร่างกายของอีกคนมันทำให้เขาคลั่งจนแทบจะทนไม่ไหว


"อ๊ะ..อือ ไม่ไหวแล้ว"


          เสียงหวานเอ่ยบอกคนด้านหลังเมื่อเริ่มรู้สึกได้ว่าตัวเองใกล้จะเสร็จเต็มทีจนทำให้ร่างหนาที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบเร่งความเร็วให้เพิ่มขึ้นอีกจนแม้แต่เจ้าตัวเองก็ยังต้องส่งเสียงครางขู่ในลำคอตามสัญชาตญาณของหมาป่า



"อื๊ออ!!"


          ร่างเล็กกระตุกเกร็งเมื่อแรงกระแทกสุดท้ายของคนด้านบนมาพร้อมกับความเจ็บปวดอย่างมหาศาลที่บริเวณลำคอ เขี้ยวคมที่ฝังลึกลงมาเป็นการผูกพันธะสัญญาที่จะผูกมัดคนทั้งสองไปทั้งชีวิต ความรู้สึกราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นไปทั่วร่างจนมาหยุดที่หัวใจมันทำให้ร่างเล็กต้องกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดจนร่างหนาต้องดึงร่างบางขึ้นมากอดเอาไว้จากทางด้านหลังจนเมื่อตราพันธะแสดงขึ้นบนผิวเนียนแทนรอยกัดอัลฟ่าหนุ่มถึงได้ถอนคมเขี้ยวของตนออก ทิ้งไว้แต่เพียงตราสัญลักษณ์รูปกลุ่มดาวที่นอกจากจะแสดงออกว่าโอเมก้าตัวนี้มีคู่ครองแล้ว สัญลักษณ์นี้ยังหมายถึงคู่โซลเมทอีกด้วย..