วันเสาร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562

NC Chapter 5 cut

“เก็บแรงที่วิ่งตามพี่ไว้ครางดีกว่านะครับ อาร์มี่.. ^^”

“รุ่นพี่..”

ฉันเอ่ยเรียกชื่อคนด้านบนอย่างเบาหวิว หยดน้ำตาสีใสไหลออกมาจากดวงตาอย่างห้ามไม่ได้ ความรู้สึกที่เคยมีมันถูกคนด้านบนเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดี ถึงเขาจะเมา แต่ในเวลาเดียวกันมันก็ทำให้รู้ว่าสุภาพบุรุษที่ฉันเคยรู้จัก ความจริงก็คือผู้ชายที่อันตรายที่สุดสำหรับฉันเอง มันเหมือนกับการขุดหลุมฝังตัวเองเมื่อรู้ตัวดีว่ากำลังถูกคนที่ปักใจชอบกระทำอย่างตามใจชอบกับร่างกาย

ริมฝีปากร้อนประทับไปทั่วต้นคอหอมกรุ่นอย่างห้ามใจไม่ได้ เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ก็ส่วนนึง แต่ที่ดึงดันให้เขาทำเรื่องแบบนี้ก็คงเป็นเพราะสัญชาติญาณดิบที่ฝังลึกอยู่ในสันดานแท้ของเขา หน้ากากที่ถูกใส่ไว้ตลอดต่อหน้าคนใต้ร่างถูกโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี ในเมื่อเธอชอบเขา การตกเป็นของเขามันก็มีแต่จะทำให้คนใต้ร่างได้กับได้

“อึก!”

เสียงครางหลุดรอดออกมา เพราะความเจ็บที่เกิดจากการขบเม้มผิวบริเวณต้นคอจนเกิดรอยแดงช้ำ แต่อึนอูกลับไม่หยุดไว้แค่รอยเดียว ริมฝีปากร้อนยังคงพร่ำสร้างรอยแดงไปทั่วทั้งผิวกายขาวเนียน ตั้งแต่ต้นคอมาจนถึงผิวกายที่โผล่พ้นคอเสื้อตัววีออกมา

ฉันที่เงียบไปเพราะพยายามกลั้นเสียงของตัวเองทั้งเสียงร้องไห้ และกลัวจะร้องออกมายามที่คนตัวสูงขบเม้มรอยลงบนผิวกาย น้ำตาที่ไหลอย่างต่อเนื่องมันไม่ได้ช่วยให้คนด้านบนหยุดการกระทำลงเลยสักนิด ร่างสูงเลื่อนริมฝีปากขึ้นมาประกบลงบนริมฝีปากของคุณอย่างรุ่มร้อน ถึงฉันจะเม้มปากแต่อึนอูกลับไล่ขบเม้มไปตามริมฝีปากของฉันอยากจงใจ มันนานเหลือเกิน นานพอที่จะทำให้ฉันรู้สึกหายใจไม่ออก

“อืม..”

ลิ้นร้อนถูกส่งเข้ามาภายในโพรงปากอย่างจงใจ ทันทีที่คุณเผลออ้าปากหายใจ ลิ้นของเขาเกี่ยวพันลิ้นของคุณเล่นจนทำให้สมองของคุณชาวาบไปหมด ความรู้สึกที่ชวนให้ล่องลอยตามมันไปราวกับถูกวางยารวมถึงกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ชวนให้มึนเมาจากปลายลิ้นของเขา ทุกๆ อย่างมันกำลังดึงคุณสู่ห้วงของหลุมดำที่ไม่มีทางออก

ฟึบ!

มือหนากระชากเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ออกอย่างไม่สนใจ จนคนใต้ร่างเริ่มทำการปฏิเสธเขาอีกครั้ง อึนอูถอยตัวออกจากร่างเล็กอย่างหงุดหงิดก่อนจะจับเอาข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้ด้วยมือข้างเดียวแล้วจึงค่อยจับมันกดไว้ด้านบนเพื่อไม่ให้เกะกะ

“อย่าดิ้นสิ่ครับ พี่ทำลำบากนะ :)”

“อย่าทำแบบนี้..”

อึนอูไม่อยากฟังคำพูดที่น่ารำคาญอีกต่อไป อารมณ์ที่เริ่มพุ่งสูงมันทำให้เค้าหงุดหงิด แต่ถ้าทำเร็วเกินไปมันก็มีแต่จะทำให้บรรยากาศไม่สนุก เค้าจึงระงับอารมณ์ของตัวเองเอาไว้แล้วก้มลงไปประกบปากกับร่างบางอีกครั้ง มืออีกข้างก็ไม่ปล่อยให้นิ่งเฉยเมื่อมันถูกยกขึ้นมาบีบเค้นก้อนเนื้อกลมสวยผ่านบลาลูกไม้ที่ปิดบังมันไว้แบบไม่มิด 

“อืม~”

เขายอมรับเลยว่า เขาพอใจกับการจูบคนใต้ร่างมากจริงๆ ริมฝีปากนุ่มนิ่มที่หอมหวานมันชวนให้เค้าเคลิบเคลิ้มจนไม่อยากผละออก แต่เมื่อคุณเริ่มเคลิ้มมันก็จำเป็นที่จะต้องข้ามไปสเต็ปถัดไป บลาที่คุณใส่อยู่ถูกอึนอูดึงออก โดยไม่รอให้ฉันได้ตั้งตัวริมฝีปากร้อนก็ผละออกแล้วก้มลงไปครอบครองยอดอกสีสวยแทนที่มือที่เลื่อนไปบีบเค้นก้อนเนื้ออีกข้าง

“อื้อ~..”

สองตาหลับพริ้มรับสัมผัสที่คนด้านบนส่งมาให้ ก่อนจะเอนหน้าอกโต้ตอบคนด้านบนอย่างไม่รู้ตัว ลิ้นร้อนชื้นที่ตะวัดเกี่ยวกับยอดอกที่ตั้งชูชันมันทำให้บรรยากาศรอบๆ สูงขึ้นจนหยุดไม่อยู่ เขาใกล้จะทนไม่ไหวเต็มที มือซุกซนปล่อยข้อมือร่างบางออกเมื่อเห็นว่าคุณเคลิ้มตามแล้ว ก่อนจะเลื่อนลงไปใต้กางเกงขาสั้นที่คุณใส่อยู่ นิ้วเรียวสัมผัสกับจุดสำคัญของคุณจนร่างเล็กสะดุ้ง

“พี่ชา..”

“..ครับ?”

อึนอูตอบรับเสียงครางจากร่างบางอย่างหยอกเย้า ก่อนจะส่งนิ้วเรียวเข้าไปเปิดทางที่เค้าเริ่มจะมั่นใจว่ามันยังไม่เคยถูกใครบุกรุกแน่ๆ นิ้วที่ถูกรัดจากด้านในมันทำให้เค้าแทบยับยั้งความเร็วของอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่ คนใจร้อนขยับนิ้วเข้าออกอย่างเร็วและแรงจนทำให้คนใต้ร่างครางไม่เป็นศัพท์

“อ๊า~ พี่ชา อื้อ..”

จากนิ้วเดียวถูกเพิ่มเป็นสองนิ้วเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของคนใต้ร่าง พร้อมกับริมฝีปากที่เลื่อนไปประกบปากจูบกับริมฝีปากเล็กที่เอาแต่ครางจนปลุกอารมณ์ของเขามากขึ้นกว่าเดิม นิ้วทั้งสองขยับเร็วขึ้นอีกจนคุณต้องเกร็งตัวและจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างด้วยความรู้สึกที่ตีมวลไปทั่วหน้าท้อง

“อ๊าาา พี่ชา ไม่ไหวแล้ว.. อ๊า..อื้อ!”

ร่างสูงหยุดนิ้วลงกลางคันจนคนตัวเล็กยู่หน้าใส่อย่างเอาแต่ใจ เธอคิดว่าตัวเองเป็นคนเดียวที่อยากมีความสุขรึไงนะ :)

ฉันได้แต่มองรุ่นพี่ด้วยความขัดใจที่เขาหยุดมันไว้กระทันหัน ก่อนจะผละตัวออกไปถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็วจนเผยให้เห็นแกนกายใหญ่ที่ตั้งชูชันจนทำให้คุณแอบกลัวไม่ได้ ร่างสูงก้มลงมาทับคุณอีกครั้งก่อนจะประทับจูบลงบนหน้าผากมล แต่สิ่งที่ฉันสัมผัสได้มันกลับแทบทำให้ฉันกรีดร้อง เมื่อร่างสูงดันเอาแท่งร้อนเข้ามาภายในร่างของคุณอย่างเนิบช้า แต่มันกลับเจ็บจนฉันทนไม่ไหว

“เอาออกไป..เจ็บ”

“อืม~ ทนหน่อยนะ”

อึนอูไม่สนใจเสียงร้องห้ามของคุณ แต่คนตัวสูงยังคงดึงดันที่จะกระแทกแกนกายใหญ่เข้ามาจนมิด น้ำตาของคุณไหลซึมไปกับหมอน อึนอูที่รอให้คุณปรับตัวกับสิ่งแปลกปลอมในกายเลื่อนมือขึ้นซับน้ำตาให้คุณอย่างอ่อนโยนราวกับคนละคนกับเมื่อกี้ แต่ทุกอย่างกลับขาดพึงลงอีกครั้ง เมื่อเขาเริ่มขยับแกนกายเป็นจังหวะเนิบช้าจนคุณเจ็บไปหมด

“ฮึก..เจ็บ”

“อืม~ ..” 

เล็บยาวจิกลงบนแผ่นหลังแกร่งด้วยความทรมานจนเหมือนกับร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ แต่ถึงแบบนั้นคนด้านบนก็ยังไม่หยุดที่จะขยับแท่งร้อนเข้าออกช่องทางคับแคบอย่างเอาแต่ใจ ความรู้สึกเจ็บแล่นไปทั่วทั้งร่างกายจนคุณได้แต่ภาวนาให้เขาหยุดมันในเร็วๆ นี้ แต่ทุกอย่างกลับเหมือนตรงกันข้าม เมื่อคุณยิ่งเจ็บมากขึ้นแค่ไหน อึนอูก็ยิ่งขยับเร็วขึ้นเท่านั้น

กึกๆๆ !! พั่บๆๆ!

เสียงน่ารังเกียจดังระงมไปทั่วทั้งห้อง พร้อมกับเสียงครางของคนสองคนที่กำลังทำให้บรรยากาศร้อนรุ่มราวกับนรก เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลล้อมใบหน้าหล่อคมจนผมที่เคยถูกเซ็ทไว้อย่างดีเปียกไปหมด รวมถึงแผ่นหลังกว้างที่เกิดรอยแผลขึ้นเป็นวงกว้างจากการจิกและข่วนจากคุณแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้แทฮยองรู้สึกใดๆ หากแต่ยังคงขยับตามใจชอบจนลืมความรู้สึกของคนใต้ร่างไปสนิท ไม่มีความเห็นใจกับน้ำตาของเธอ มีเพียงแค่ความรู้สึกที่อยากจะตอบสนองความต้องการของเขาเท่านั้น ความรู้สึกของคุณในตอนนี้มันไม่เหลืออะไรแล้ว มีเพียงแค่ความเจ็บ เจ็บที่คุณตกหลุมพลางของปีศาจที่บังหน้าด้วยร่างเทพบุตร เค้าคือชา อึนอู..คนที่ฉันไม่เคยรู้จัก แต่ในตอนนี้เขากลับกำลังทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกับตายทั้งเป็น

“อื้มส์~~ อิง”

“......”

ฉันไม่อยากจะส่งเสียงอะไร อยากจะหายไปจากตรงนี้ ไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้ว มันเหนื่อยเหลือเกิน..

ปั่ก!

“อื้อ!”

อึนอูตั้งใจกระแทกสะโพกใส่ร่างเล็กอย่างแรง เมื่อเห็นว่าเธอไม่ยอมปล่อยตัวไปตามเกมที่เค้าวางแผนไว้ แขนแกร่งยึดเอาเอวของร่างบางไว้เป็นหลักก่อนจะถอยออกไปเพื่อทำให้คนตรงหน้าทิ้งทุกอย่างลงและมีอารมณ์ร่วมกับเขา มันน่าหงุดหงิดที่เธอทำตัวเหมือนกับตุ๊กตาไม่มีชีวิต ไหนจะน้ำตานี่อีก ก็ไหนบอกว่ารัก เจ็บแค่นี้ทนไม่ได้รึไง?

“อ๊า~ อื้อ อา.. พี่ชา.. อื้อ~”

แรงสั่นสะเทือนมันทำให้ร่างของคุณโยกไปตามแรงของอึนอูอย่างช่วยไม่ได้ แต่สิ่งที่มากกว่านั้นก็คงเป็นความรู้สึกแปลกๆ ตรงหน้าท้องที่เริ่มเข้ามาแทนที่ความเจ็บในตอนแรก เป็นจังหวะเดียวกับที่อึนอูสามารถเข้าออกช่องทางได้ง่ายขึ้นจากน้ำสีขุ่นที่เป็นเหมือนตัวหล่อลื่นชั้นเลิศ

“อื้มมม~”

อึนอูครางในลำคอด้วยความพอใจต่อทุกอย่างที่เป็นไปได้ดี ในที่สุดทุกอย่างก็ลงตัวและในตอนนี้ความอดทนของเค้ามันก็ขาดพึงลงเป็นที่เรียบร้อย 

“อ๊า~ พี่ชา..อื้อ”

พั่บๆๆๆๆๆๆๆ

ร่างสูงขยับสะโพกถี่ยิบ ในเวลาแบบนี้มันไม่มีอะไรมาหยุดยั้งเค้าได้อีกแล้ว ความรู้สึกที่เหมือนกับถูกเติมเต็มมันทำให้เขาอย่าทำมันให้มากขึ้นอีก เค้ายับยั้งความต้องการที่มากขนาดนี้ไม่ไหวแล้ว

“อ้า~”

เสียงเล็กครางด้วยความตกใจ เมื่ออึนอูหยุดขยับ มือแกร่งรั้งเอวของคุณขึ้นมาก่อนจะใช้แรงดันคุณให้พลิกตัวไปทางหัวเตียงทั้งๆ ที่แท่งร้อนก็ยังคงอยู่ในตัวคุณแบบนั้น ความรู้สึกปั่นป่วนปนเจ็บมันทำให้คุณอยากจะร้องขอให้เขาหยุด แต่เสียงกลับไม่เปล่งออกมาตามที่คิดเลย คุณทำได้แค่ครางยามที่ร่างสูงเคลื่อนตัวเท่านั้น

“อืม..”

พั่บๆๆ กึกๆๆ

เสียงก้อนเนื้อสองก้อนที่กระทบกันเป็นจังหวะเร็วและแรง ผสมไปกับเสียงของขาเตียงที่ขูดไปกับพื้น เพราะแรงกระแทกที่มากขึ้นเป็นเท่าตัวมันยิ่งทำให้คุณไม่สติอีกต่อไป

“อ๊า..อืม..อือ..”

“เรียก..อื้มม..ชื่อพี่สิ่..อา..”

กึก! 

“อื้อ!”

อึนอูตั้งใจกระแทกท่อนเอ็นเข้าไปลึกมากกว่าเดิม เมื่อคนใต้ร่างขัดขืนเขาหมุนสะโพกย้ำๆ เพื่อสร้างความปั่นป่วนให้กับร่างบาง จนหมดแรงล้มลงไปซุบกับหมอน แต่นั่นมันกลับยิ่งทำให้สะโพกของคุณยกสูงขึ้นจนพอดีกับการขยับเข้าออก

พั่บ พั่บ พั่บ!

“อื้อ..พี่ชา..”

“อืมส์~ อีกนิดนะเด็กดี”

ร่างสูงขยับเข้าออกเร็วขึ้นทุกนาที เมื่อสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม เสียงครางจนฟังไม่ได้ศัพท์ของคุณมันกลับยิ่งปลุกอารมณ์ได้อย่างดี

พั่บๆๆๆๆๆ! อึก!

“อ๊า~/อืมส์..”

อึนอูปลดปล่อยของเหลวไปพร้อมกับร่างหนาที่กระตุกอยู่สองสามครั้ง ก่อนจะฟุบตัวลงทับคุณที่ยังคงนอนหอบหายใจอยู่ด้านล่าง มือหนาเช็ดเอาเหงื่อบนแผ่นหลังบางออกอย่างละเมียดละไม ก่อนที่สมองจะสั่งการให้เขาหยุดมันไว้แต่นี้ ก่อนที่คุณจะเหนื่อยจนไม่ได้สติ 

ฟุบ!

เขาพลิกตัวลงนอนข้างๆ ร่างบางอย่างเหนื่อยอ่อน ถึงเขาจะรู้ตัวดีว่ามันยังไม่พอ แต่ถ้าเขาฝืนทำต่อคนด้านข้างคงได้สลบกันไปข้างแน่ๆ ผ้าห่มผืนหนาถูกยกขึ้นมาปิดร่างบางที่ดูจะครึ่งหลับครึ่งตื่นไว้ ก่อนที่เขาจะได้มองสำรวจคนข้างๆ อีกครั้ง ไม่ใช่ว่าเขาเมามากจนทำอะไรแบบนี้ลงไป แต่ความจริงเขายังพอมีสติอยู่บ้างแต่ที่เขาควบคุมไม่ได้ก็คงเป็นอารมณ์ที่มีมากกว่าปกติ..

“ฝันดี..อิง”