วันศุกร์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2563

[Omega Queen] โอเมก้าควีน | KOOKV : CHAPTER XXI - โซลเมท CUT


[Omega Queen] โอเมก้าควีน | KOOKV : CHAPTER XXI - โซลเมท CUT


.

.

.

          กลิ่นดอกคาร์เนชั่นที่ร่างหนาคุ้นเคยฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง เพราะโอเมก้าเจ้าของกลิ่นในตอนนี้กำลังใช้มันเพื่อดึงดูดคู่ของตัวเอง นัยน์ตาสีแดงเต็มไปด้วยความออดอ้อนไม่ต่างไปจากลูกแมวเลยสักนิดในขณะที่สองมือเล็กก็ซนเสียจนน่าจับตี 


          มือบางค่อยๆแกะกระดุมเม็ดที่เหลือบนเสื้อเชิ้ตของอีกคนออกอย่างเร่งรีบเพราะสัญชาตญาณที่มีมากกว่าจิตสำนึกในตอนนี้มันเลยทำให้คำว่าเขินอายในที่นี้ไม่มีความหมายอะไรเลยกับสองร่างที่เปิดเผยความดิบในตัวออกมาจนหมดเปลือก จมูกโด่งสูดดมกลิ่นหอมของอีกคนไปทั่วบริเวณจนเห็นชัดว่าต้นตอของกลิ่นที่เห็นจะชัดที่สุดคงเป็นบริเวณลำคอของคนตัวเล็กที่ปล่อยกลิ่นติดฮีทออกมาเสียจนร่างหนาแทบจะควบคุมสติของตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ 


          ลิ้นร้อนลากไล้ไปตามแนวลำคอสีน้ำผึ้งสวยก่อนที่เขี้ยวคมจะกัดเข้าที่ผิวของอีกคนเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยวจนเกิดเป็นรอยสีแดงจางๆเต็มไปทั่วลำคอสวย เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางของร่างเล็กถูกคนด้านบนปลดกระดุมออกจนเสื้อที่ขนาดใหญ่กว่าตัวไปมากล่นลงเผยให้เห็นผิวเนียนที่น่ามองเสียจนร่างหนาอยากจะกัดให้จมเขี้ยว


          รอยสีกุหลาบช้ำถูกตีตราไปทั่วแผ่นอกและลาดไหล่ของโอเมก้าตัวเล็กเพื่อแสดงออกถึงความเป็นเจ้าของจนคนที่โดนกัดจนช้ำต้องเอ่ยปากดุเจ้าของรอยพวกนี้ขึ้นมาบ้าง


"คุณทำรอยเยอะไปแล้วนะเจค"


"ตัวคุณน่ากัดขนาดนี้จะให้ผมทนได้ยังไง"


"พอเลย ไม่ต้องพูดแล้ว.."


          แก้มใสขึ้นสีเล็กน้อยเพราะคำพูดของอีกคนจนทำให้ร่างหนาต้องลอบยิ้มกับความน่ารักนั่น ริมฝีปากหนาประทับจูบลงบนริมฝีปากบางอีกครั้งแต่ครั้งนี้มันกลับเนิ่นนานและหอมหวานราวกับอีกคนกำลังให้สัญญากับคนตัวเล็กว่าเขาจะถนุดถนอมอีกคนอย่างดี 


            มือหนาค่อยๆสัมผัสไปตามเรียวขาเนียนขึ้นมาก่อนที่จะใช้มันเปิดชายเสื้อตัวยาวของคนใต้ร่างขึ้นให้เห็นหน้าท้องแบนราบกับเอวคอดราวกับไม่ใช่ร่างของผู้ชายเสียอย่างนั้น มือหนาบีบเข้าที่เอวบางเล็กน้อยจนเจ้าของร่างต้องสะดุ้งแต่ดูเหมือนคนตัวเล็กจะรีบตกใจไปเสียหน่อยเพราะการกระทำต่อมาของร่างสูงมันกลับยิ่งทำให้คนตัวเล็กตกใจมากขึ้นกว่าเดิม


            กางเกงขาสั้นที่ร่างบางชอบใส่เวลานอนหรือตอนอยู่บ้านถูกอีกคนถอดมันออกอย่างไวโดยไม่ลืมที่คนฉวยโอกาสจะใช้นิ้วเกี่ยวชั้นในของคนตัวเล็กออกไปด้วยพร้อมกัน สองขาเรียวเบียดเข้าหากันด้วยความเขินอายแต่มันกลับเปล่าประโยชน์เมื่อคนตัวหนาใช้มือดันมันออกแล้วแทรกตัวเข้ามาอยู่ตรงกลางแทน

"อ๊ะ คุณ"


"เรียกผมเจค"


"อื้อ...เจค.."


         ร่างบางครางออกมาทันทีเมื่อมือหนาสัมผัสเข้ากับแกนกายของตัวเองจนทำให้เจ้าตัวต้องรีบยกมือมาปิดหน้าไว้เพราะไม่อยากให้คนตรงหน้าเห็นว่าเขากำลังเขินอยู่ขนาดไหน แต่มือหนาก็ไม่ยอมให้เค้าได้ทำตามสิ่งที่คิดเพราะในมุมมองของอีกคนการยิ่งเห็นคนตัวเล็กเขินจนหน้าแดงยิ่งทำให้เขาชอบใจเสียจนอยากจะรังแกร่างบางให้มากกว่าเดิม


          มือหนาเริ่มเคลื่อนที่ขึ้นลงเร็วขึ้นเล็กน้อยเพื่อทำให้ร่างบางตรงหน้าเตรียมพร้อมสำหรับขั้นตอนต่อไปเพื่อจะทำให้อีกคนเจ็บน้อยที่สุด มืออีกข้างที่เคยใช้บีบเอวบางอย่างสนุกมือถูกเลื่อนมาคลอเคลียที่ทางรักของอีกคนเพื่อทำให้เจ้าตัวผ่อนคลาย ก่อนที่ร่างหนาจะโน้มตัวลงไปประกบจูบกับปากเล็กในขณะที่มือก็สอดใส่นิ้วกลางเข้าไปในช่องทางที่ปิดสนิทจนคนโดนกระทำต้องหลุดร้องท้วงออกมาในลำคอแต่ลิ้นหนาก็ไม่ปล่อยให้อีกคนต้องเจ็บนานเมื่อมันได้ทำหน้าที่เรียกร้องความสนใจจากร่างบางจนเขาสามารถสอดนิ้วเข้าไปในทางรักได้ง่ายขึ้นตามด้วยนิ้วที่สองที่ถูกเพิ่มเข้าไปเพื่อขยายเปิดทางให้กว้างพอที่จะรับอะไรที่ใหญ่กว่านี้ไปมากได้


"จะ..เจค.."


"ครับ?"


"อื้อ!"


          นิ้วร้ายเห็นอีกคนเรียกหาตัวเองก็ไม่วายแกล้งอีกคนเข้าอีกด้วยการเร่งความเร็วของนิ้วมือจนร่างบางครางไม่ได้ศัพท์ทำให้มือเล็กต้องเลื่อนมาจับแขนแกร่งเอาไว้เพื่อหวังให้มันช้าลงแม้มันจะไม่ได้ช่วยเลยก็ตามเพราะในตอนนี้คนตัวบางแทบไม่มีแรงทำอะไรเลยด้วยซ้ำ 


          เปลือกตาสวยหลับลงเมื่อสัญญาณบางอย่างภายในร่างกายมันทำให้โอเมก้าตัวเล็กต้องกระตุกตัวรับนิ้วของอีกคนด้วยความทรมาณจนแกนกายเล็กออกอาการปวดและมันก็ไม่ยากที่อีกคนจะสังเกตได้ มือหนาถอนนิ้วออกจากช่องทางรักของอีกคนจนคนที่กำลังจะไปถึงฝั่งฝันเมื่อครู่ต้องลืมตามามองคนตัวโตด้วยความอ้อนวอน 


          ร่างหนาเองก็ไม่ได้ปล่อยให้ร่างบางต้องรอนาน สองมือจัดการถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกรวมไปถึงกางเกงตัวยาวที่ถูกโยนไปกองรวมกับเสื้อที่ข้างเตียง ร่างกายที่เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบกรากฎต่อสายตาให้อีกคนได้เขินเล่นจนต้องหันหน้าไปมองทางอื่นแทน แต่จะเป็นเพราะซิกแพ็คที่เรียงกันอยู่บนหน้าท้องแกร่งนั่นหรือจะเป็นเพราะแกนกายขนาดสมกับชนชั้นอัลฟ่าของอีกคน อันนี้ก็คงต้องไปถามคนที่เขินจนหน้าเปลี่ยนสีตรงหน้าเอาเอง


"อาจจะเจ็บหน่อยนะครับ"


          น้ำเสียงนุ่มนวลกล่าวบอกอีกคนผ่านข้างใบหูด้วยคำสุภาพที่ดูอ่อนโยนจนทำให้ร่างบางใจชื้นขึ้นมาบ้าง ถึงใจจริงจะรู้ว่ายังไงก็เจ็บแต่เขาก็สามารถเชื่อใจร่างหนาได้ว่าอีกคนจะทำให้เขาเจ็บน้อยที่สุด สิ่งแปลกปลอมที่ร่างบางรู้สึกได้ทันทีที่มันถูกสอดใส่เข้ามาในช่องทางของตัวเองทำให้คนตัวเล็กต้องหลับตาลงเมื่อรับรู้ได้ถึงความเจ็บจี๊ดที่ราวกับว่าช่องทางตรงนั้นฉีกขาด น้ำตาสีใสไหลรินลงมาตามแก้มโดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่สามารถควบคุมมันได้


          รอยจูบแผ่วบางค่อยๆพรหมจูบซับหยาดน้ำตาของคนใต้ร่างอย่างอ่อนโยนในขณะที่ส่วนล่างต้องพยายามอยู่นานกว่าที่แกนกายใหญ่จะเข้ามาได้จนสุด สัมผัสจากของเหลวสีแดงที่แสดงออกว่าร่างบางยังบริสุทธิ์ไหลซึมไปกับผ้าปูที่นอนแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ร่างบางคิดจะหยุดเรื่องนี้ลงแม้ว่าตอนนี้เขาจะรู้สึกเจ็บมากจนต้องจิกเล็บลงกับต้นแขนของอีกคนเพื่อระบายความเจ็บจากส่วนนั้น


           ร่างหนารอเวลาให้คนตัวเล็กได้ปรับตัวกับขนาดของตัวเองอยู่สักพัก จนเห็นว่าคนใต้ร่างเริ่มคลายแรงจิกที่ต้นแขนลงแล้วถึงได้ค่อยๆเริ่มจังหวะเข้าออกที่เพียงแค่นิดเดียวก็แทบจะทำให้เขาสติแตก ร่างทั้งสองหลอมรวมเข้าหากันได้ดีเสียราวกับมันถูกสร้างมาเพื่อกันและกันแต่ก็ยังไม่วายที่คนตัวเล็กจะร้องขึ้นมาบ้างเมื่อแกนกายของอีกคนเข้ามาลึกเกินไป


"หายเจ็บรึยัง"


          ร่างหนาถามกับคนใต้ร่างเมื่อลองทำจังหวะช้าๆมาสักพักและอีกคนไม่ได้แสดงออกว่าเจ็บ จนเห็นว่าอีกคนพยักหน้าตอบรับคำถามของเขาแกนกายใหญ่ถึงได้เริ่มดำเนินเกมอย่างจริงจัง จังหวะที่ถูกเพิ่มให้เร็วขึ้นมากจากตอนแรกทำให้คนที่ตั้งตัวไม่ทันถึงกับร้องครางไม่เป็นภาษา


"อะ อือ..เจค"


          ด้วยความที่แรงของอัลฟ่าเยอะเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พออีกคนเริ่มออกแรงตามใจตัวเองมันจึงไม่แปลกที่จะทำให้ร่างบางตัวโยนไปตามแรงกระแทกที่ร่างหนาดันแกนกายเข้ามาด้วยความเร็วตามแรงอารมณ์ที่เพิ่มขึ้น แขนแกร่งเท้าตัวเข้ากับเตียงนอนพลางสายตาก็มองใบหน้าสวยของคนใต้ร่างที่กำลังหลบตาพริ้มพร้อมกับเม้มปากแน่นเพื่อกลั่นเสียงครางแต่มันกลับยิ่งทำให้ร่างหนามีอารมณ์มากขึ้นจนอยากจะทำอะไรตามใจตัวเองให้จบๆไป


         มือหนาจัดการยกตัวอีกคนให้มาอยู่ในท่าที่เขาทำอะไรๆได้ถนัดขึ้น ร่างบางถูกจัดให้อยู่ในท่าคลานเข่าในขณะที่อีกคนก็ยังไม่ยอมหยุดกระแทกแกนกายเข้ากับช่องทางร้อนจนร่างบางแทบจะทรุดลงกับที่นอนถ้าไม่ติดว่าแขนแกร่งจับยึดเอวบางไว้เป็นหลัก คนตัวเล็กคงขาอ่อนล้มลงไปแล้วเพราะทั้งขนาดที่ใหญ่ ความเร็วและแรงกระแทกของอีกคนมันมากเกินกว่าที่ร่างกายโอเมก้าจะรับได้หมด แม้ว่าร่างบางจะเป็นชนชั้นพิเศษแต่เขาก็มีพลังมากแค่ตอนกลายร่างเท่านั้น ในตอนที่ร่างกายยังเป็นเพียงแค่คนธรรมดาอยู่แบบนี้เขาก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากโอเมก้าทั่วๆไปเลยแม้แต่น้อย


"จะ..เจค เบาหน่อย อ๊ะ"


"..อืมส์"


          ถึงปากจะครางตอบแต่การกระทำกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ร่างหนาเพิ่มความเร็วให้มากกว่าเดิมทั้งยังไม่ยอมผ่อนแรงกระแทกลงเลยสักนิดจนทำให้ร่างเล็กที่ฝืนตัวมาตั้งแต่เมื่อครู่ต้องล้มตัวลงไปนอนแนบกับเตียงเมื่อขาที่ตั้งเข่าเริ่มสั่นจนเจ้าตัวทนไม่ไหว เสียงครางที่ดังขึ้นยามที่ร่างหนาขยับแกนกายให้โดนจุดกระสันของอีกคนมันทำให้เขาแทบจะลืมคำพูดตัวเองที่บอกจะถนอมคนตรงหน้าไปเสียสนิท เพราะตอนนี้ร่างกายของอีกคนมันทำให้เขาคลั่งจนแทบจะทนไม่ไหว


"อ๊ะ..อือ ไม่ไหวแล้ว"


          เสียงหวานเอ่ยบอกคนด้านหลังเมื่อเริ่มรู้สึกได้ว่าตัวเองใกล้จะเสร็จเต็มทีจนทำให้ร่างหนาที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบเร่งความเร็วให้เพิ่มขึ้นอีกจนแม้แต่เจ้าตัวเองก็ยังต้องส่งเสียงครางขู่ในลำคอตามสัญชาตญาณของหมาป่า



"อื๊ออ!!"


          ร่างเล็กกระตุกเกร็งเมื่อแรงกระแทกสุดท้ายของคนด้านบนมาพร้อมกับความเจ็บปวดอย่างมหาศาลที่บริเวณลำคอ เขี้ยวคมที่ฝังลึกลงมาเป็นการผูกพันธะสัญญาที่จะผูกมัดคนทั้งสองไปทั้งชีวิต ความรู้สึกราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นไปทั่วร่างจนมาหยุดที่หัวใจมันทำให้ร่างเล็กต้องกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดจนร่างหนาต้องดึงร่างบางขึ้นมากอดเอาไว้จากทางด้านหลังจนเมื่อตราพันธะแสดงขึ้นบนผิวเนียนแทนรอยกัดอัลฟ่าหนุ่มถึงได้ถอนคมเขี้ยวของตนออก ทิ้งไว้แต่เพียงตราสัญลักษณ์รูปกลุ่มดาวที่นอกจากจะแสดงออกว่าโอเมก้าตัวนี้มีคู่ครองแล้ว สัญลักษณ์นี้ยังหมายถึงคู่โซลเมทอีกด้วย..



























วันพฤหัสบดีที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2562

ราชินีของกันต์👑| KOOKV ep.36 เดี๋ยวทำเอง

ราชินีของกันต์👑| KOOKV ep.36 เดี๋ยวทำเอง



“เดี๋ยวทัชทำเอง:)”

ผลั่ก!!

ร่างเล็กดันแผงอกของกันต์จนหลังแกร่งพิงเข้ากับพนักโซฟาแล้วพาร่างตัวเองขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของขนตัวสูงกว่า

ริมฝีปากบางประกบลงจูบริมฝีปากหนาพลางดูดคลึงอย่างอ้อยอิ่งลิ้นเล็กส่งเข้าไปหยอกล้อลิ้นใหญ่เล่นอยู่นานจนแทบลืมหายใจทัชผละปากออกมาพักสูดออกซิเจนก่อนจะยิ้มให้ร่างหนาแล้วใช้มือบางเช็ดเหงื่อตามไรผมให้กันต์แล้วมือเลื่อนมาประครองใบหน้าคมไว้

“ทัชรักกันต์นะ”

พูดจบร่างเล็กก็ก้มลงประกบจูบอีกครั้งอย่างอ่อนโยนความหอมหวานจากรสจูบทำให้ทั้งสองคนหลับตาลงดื่มด่ำกับความหอมหวานจนลืมบรรยากาศรอบๆไปจนสนิทในตอนนี้ในโลกนี้มันเหมือนกับว่ามีแค่พวกเขาสองคนเท่านั้น

แขนแกร่งยกขึ้นโอบหลังบางเพราะกลัวว่าอีกคนจะตกก่อนจะผละใบหน้าออกมามองตาใสของอีกคนเพื่อความมั่นใจเพราะตอนนี้เค้าเองก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

“......”

“มึงแน่ใจแล้วใช่มั้ย?”

“อือ.....อื้อ!!”

มือที่เคยโอบประคองอยู่ด้านหลังทัชถูกยกขึ้นมาประคองศีรษะเล็กไม่ให้ถูกดันออกไปจากการจูบกันต์ใช้ลิ้นควานหาความหวานไปทั้งโพลงปากของทัชจนทัชหลุดเสียงครางเล็กๆในลำคอพร้อมกับใช้มืออีกข้างลูบคลอเคลียไปตามแผ่นหลังบาง



ทัชยกมือขึ้นถอดกระดุมเสื้อของกันต์ออกก่อนจะโยนเสื้อนักเรียนที่ชุ่มเหงือไปวางไว้ข้างๆ  เช่นเดียวกับกันต์ที่ดึงเสื้อของทัชจนกระดุมแทบหลุดเพราะฤทธิ์ยาบวกกับการที่เขาอดทนมานานทำให้ตอนนี้เขาแทบจะไม่มีสติที่จะยับยั้งตัวเองให้ไม่ใจร้อนได้เลย

“อ๊ะ..เจเคเบาๆหน่อย”


ทัชร้องบอกกันต์เมื่อถูกอีกคนกัดที่คออย่างแรงจนขึ้นเป็นปื้นสีแดงช้ำสลับกับใช้ลิ้นเลียทับบริเวณเดิมเพื่อเป็นการปลอบโยนจนขนเขาลุกซู่ไปหมดจมูกโด่งถูกใช้สูดดมความหอมจากซอกคอสีแทนสวยก่อนที่ใบหน้าคมจะเลื่อนขึ้นมาประกบจูบกันคนบนตักอีกครั้ง

มือหนาวางลงบนหน้าท้องราบเรียบก่อนจะลูบมือไปทั่วเพื่อปลุกปั่นอารมณ์ของอีกคนให้มีสูงขึ้นกันต์เลื่อนใบหน้าลงไปหายอดอกสีสวยแล้วรีบใช้ปากครอบครองมันไว้พร้อมกับใช้ลิ้นดุดดันจนมันแข็งเป็นไตและเรียกเสียงครางจากทัชได้เป็นอย่างดี

“อื้อ..เจเค”

ใบหน้าสวยเชิดขึ้นด้วยสีหน้าเหยเกจากความเสียวทัชใช้มือขยุ้มกลุ่มผมสีน้ำตาลของกันต์เพื่อระบายอารมณ์จนมันเซอร์ไปหมดยิ่งพอกันต์ขบกัดเบาๆลงบนยอดอกของเขามันทำให้เขาเผลอกำผมของกันต์แน่นจนคิดว่าอีกคนต้องเจ็บอย่างแน่นอน

ฟึ่บ!

ไม่รู้ว่าตอนไหนที่มือหนาเลื่อนลงไปรูดซิปกางเกงของเขาแต่รู้ตัวอีกทีกางเกงที่ทัชเคยสวมใส่ก็ถูกดึงลงจนมาอยู่ตรงหน้าขาแทนจะเหลือก็เพียงบล็อกเซอร์สีขาวที่ทัชยังใส่อยู่บนตัว

“ให้ทัชช่วยกันต์ก่อนนะ”

เสียงทุ้มหวานเอ่ยบอกอีกคนเมื่อที่ผ่านมามีแค่ตนที่เป็นฝ่ายได้รับการปรนเปรอกันต์พยักหน้าเล็กน้อยเป็นคำตอบก่อนจะยอมปล่อยแขนที่โอบกอดทัชไว้ให้ร่างเล็กลงไปนั่งกับพื้น

ทัชมองจุดศูนย์กลางของกางเกงที่มันนูนขึ้นมาจนเห็นได้ชัดแม้เขาจะสัมผัสได้ว่ามันใหญ่ตั้งแต่ตอนนั่งทับแล้วแต่พอมามองด้วยตาแบบนี้ยิ่งทำให้เขามันใจว่ามันต้องใหญ่มากแน่ๆ 

ทัชก้มหน้าลงหาซิปกางเกงแล้วใช้ฟันกัดมันเอาไว้ดวงตาหวานฉ่ำช้อนมองกันต์ที่กำลังมองเขาอยู่จนร่างหนาต้องยกมือขึ้นมาลูบหัวอีกคน

ฟึ่บ!

ปากเล็กจัดการลากซิปลงจนเห็นบล็อกเซอร์สีดำข้างในทัชก้มลงประทับจูบลงบนแท่นเนื้อเบาๆผ่านเนื้อผ้าแต่นั่นมันกลับยิ่งทำให้กันต์อยากจะจับกดคนตรงหน้าให้เร็วมากขึ้นทัชใช้มือควักแกนกายใหญ่ออกมาก่อนจะส่งมันเข้าปากทันทีริมฝีปากบางเลื่อนขึ้นเลื่อนลงพร้อมกับใช้ลิ้นเลียไปทั่วทั้งความยาวจนกันต์เผลอใช้มือจิกผมของเขาลิ้นเล็กไล่เลียตามแกนกายตั้งแต่โคนจนถึงปลายจบด้วยใช้ปากครอบครองมัน2-3ทีแล้วใช้ลิ้นหยอกล้อกับส่วนหัวจนทำให้กันต์ต้องหลุดครางเสียงต่ำ

“อื้มส์..”

เพราะการกระทำของทัชที่ตอบสนองกับฤทธิ์ยามันทำให้กันต์เผลอกระแทกแกนกายเข้าไปในปากทัชให้ลึกขึ้นจนทัชแทบสำลักแต่ร่างเล็กก็ไม่ได้ว่าอะไรเขาแถมยังใช้ปากอมมันให้ลึกขึ้นกว่าเดิมจนเขาเสียวไปหมด


ทัชใช้ปากให้กันต์ผสมกับใช้มือจนเริ่มรู้สึกว่าส่วนนั้นมันพองใหญ่ขึ้นกว่าตอนแรกแถมส่วนปลายของมันยังมีน้ำสีขาวปริ่มๆขึ้นมาด้วยนั่นเป็นสัญญาณให้ทัชรู้ว่าพวกเขาถึงเวลาไปขั้นตอนต่อไปแล้ว 

ทัชลุกขึ้นยืนแล้วขึ้นมานั่งชันเข่าคร่อมกันต์ไว้ตรงกลางแล้วดึงบล็อกเซอร์ของตัวเองลงมือบางจับแกนกายใหญ่ก่อนจะเลื่อนสะโพกลงจนส่วนนั้นของกันต์สัมผัสกับทางเข้าแต่พอทัชพยายามจะดันมันเข้าไปมันกลับเจ็บจนเขาต้องก้มตัวซบลงบนแผงอกแกร่ง

“ไม่เคยหรอ”

กันต์ถามร่างบางเมื่อทัชแสดงสีหน้าเหยเกจากความพยายามที่จะดันลูกของเขาเข้าไปในตัวเองคนตัวเล็กพยักหน้าเป็นคำตอบก่อนจะซุกหน้าลงกับแผงอกของเขาอย่างน่าเอ็นดูกันต์ลูบผมทัชเบาๆก่อนใช้มือยกสะโพกมนจนลอยขึ้นกันต์จัดท่าให้ทัชนอนราบไปกับโซฟาแล้วเปลี่ยนให้ตัวเองเป็นฝ่ายอยู่ข้างบนแทน

“เจ็บหน่อยนะ”

“อื้อ”//พยักหน้า

กันต์ก้มลงประกบจูบกับทัชเป็นการดึงความสนใจก่อนจะใช้นิ้ววนไปที่หน้าทางเข้าที่ปิดสนิทจนทัชเผลอจึงเริ่มสอดนิ้วเข้าไปด้านในที่แคบจนเขาสัมผัสได้

“อ่า..”

ทัชส่งเสียงครางเมื่อมือหนาเริ่มขยับเข้าออกดวงตาปรือมองสบกับกันต์อย่างเหม่อลอยแต่มันกลับเป็นเหมือนภาพยั่วยวนชั้นดีเมื่อเห็นว่าทัชไม่ได้มีอาการเจ็บนิ้วที่2และ3ก็ถูกเพิ่มเข้าไปด้านในพร้อมกับความเร็วที่เพิ่มมากขึ้นจนทัชส่งเสียงครางดัง

“อ๊า..เจเค..ทัชเสียว”

“เดี๋ยวจะเสียวกว่านี้อีก:)”

กันต์ดึงนิ้วออกแล้วก้มลงประกบจูบกับทัชอีกครั้งปล่อยให้ทัชหายเหนื่อยหน้าท้องแบนราบพองขึ้นลงตามแรงหายใจที่คนตัวเล็กสูดเข้าออกอย่างถี่รัวมือหนาเลื่อนไปกอบกุมแกนกายเล็กไว้ก่อนจะชักรูดมันเล่นจนทัชต้องเงยหน้าด้วยความเสียว

“เอาแล้วนะ”

“อ่า”

กันต์จับแกนกายมาจ่อตรงทางเข้าของทัชก่อนจะค่อยๆดันส่วนหัวเข้าไปด้านในที่ละนิดแต่เพราะมันแคบมากเกินไปจึงทำให้ทัชเจ็บจนแทบร้องไห้แต่พอร่างหนาจะดึงมันออกมือบางกลับจับสะโพกเขาไว้แล้วพยายามดันสะโพกต้วเองลงมา

“ไม่เป็น..ไร”

ทัชกัดปากระงับความเจ็บจนห้อเลือดแต่ก็อยากให้กันต์เข้ามาจนสุดซักทีไม่ใช่แค่เขาอยากจะช่วยกันต์แต่ตอนนี้เขาเองก็มีอารมณ์มากแล้วเหมือนกัน

สวบ!

กันต์ดันแกนกายใหญ่เข้ามาได้จนสุดลำแต่พอมาถึงตจุดนี้จริงๆมันกลับทำให้เขาแทบคลั่งเขาทนฤทธิ์ยาที่บอกให้เขาทำให้มันเสร็จเร็วๆไม่ไหวแล้วจริงๆเพราะส่วนร่างของทัชที่บีบรัดมันยิ่งทำให้เขาเสียวจนแทบบ้า

“อ๊า! เจเค!! เจ็บ”

ทัชร้องเสียงดังลั่นเมื่อไม่ทันตั้งตัวสะโพกหนาก็ดันเข้าดันออกทางช่องทางของเขาอย่างเร็วและแรงจนเขาตัวสั่นความเจ็บจากการเสียดสีทำให้น้ำตาใสไหลลงมาแต่เขาก็ไม่ได้มีความคิดที่จะบอกให้คนตัวสูงหยุดทำเลยแม้แต่น้อย 

ทัชได้แต่ใช้เล็บข่วนไปตามแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของกันต์เพื่อระบายบวกกับครางออกมาแต่ยิ่งเขาครางมากแค่ไหนความเร็วที่กันต์มอบให้มันก็ยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น

“อ๊าา..อีก!”

กันต์เน้นสะโพกกระแทกเข้าไปให้ลึกจนทัชสะดุ้งแล้วใช้มือหนายกขาเรียวขึ้นมาก่อนจะดันให้มันไปชิดกับแผ่นอกของคนตัวเล็กมันทำให้เขากระแทกเข้าออกช่องทางของทัชได้ถนัดขึ้น

“อื๊อ! เจเค..มันลึก”

จังหวะสะโพกเร็วแรงเพราะกามอารมณ์จนคนตัวเล็กตัวสั่นเสียงผิวเนื้อเสียดสีกับโซฟาดังไปทั่วทั้งห้องจนทำให้บรรยากาศภายในห้องยิ่งเร่าร้อนขึ้นไปอีกไหนจะเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังขึ้นทุกครั้งที่กันต์กระแทกเข้าไป

“เร็วอีกหน่อยนะ..”

กันต์บอกให้ทัชเตรียมใจแล้วค่อยเร่งสปีดสะโพกให้เร็วขึ้นกว่าเดิมทั้งยังเข้าสุดออกสุดจนทัชครางไม่เป็นศัพท์น้ำตาใสไหลลงมาเพราะความเสียวในขณะที่มือบางยังคงจิกเข้าที่พนักโซฟาแน่น

“อ๊าาาแรงไปอื้อ!”

ทัชครางบอกอีกคนแต่กลับไม่มีที่ท่าว่าความเร็วนี้จะลดลงเลยมีแต่จะเพิ่มลูกเล่นให้เขาเสียวชึ้นไปอีก 

พั่บ!

กันต์กระแทกส่งเข้ามาอย่างแรงก่อนจะหยุดข้างไว้ปากหนาจูบลงบนปากบางก่อนจะใช้แขนอุ้มทัชขึ้นแล้วพาเดินมาทางห้องนอนทั้งๆที่ส่วนล่างก็ยังคงติดกันอยู่ร่างบางถูกวางลงบนเตียงอย่างแผ่วเบาก่อนที่กันต์จะเริ่มขยับอีกครั้งด้วยความเร็วที่เร็วกว่าเดิมเพราะพื้นที่ที่มีมากขึ้นทำให้กันต์กระแทกได้ถนัด

“อ๊า!!!”

มือหนาเลื่อนไปชักรูดแกนกายของทัชเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มทนไม่ไหวเพราะอยากปลดปล่อยแขนแกร่งชักขึ้นลงเร็วพร้อมกับแรงกระแทกที่ด้านหลังมันทำให้ทัชปลดปล่อยออกมาเต็มมือของเขา

“อื้อ...เจเค..อ๊ะ!”

“ขอเสร็จก่อนนะ”

กันต์พูดเข้าที่ข้างหูของทัชก่อนจะเร่งเครื่องขยับเข้าออกถี่เร็วจนเสร็จร่างหนาค้างตัวที่ด้านในก่อนจะกระตุกตัวปล่อยน้ำสีขาวออกมาจนไหลย้อนออกมาด้านนอก 

กันต์จูบขอบคุณทัชอย่างแผ่วเบาก่อนจะใช้มือเช็ดเหงื่อออกจากใบหน้าบาง

“กูรักมึงนะทัช”

.

.

“แต่ขออีกรอบนะ”

“กันต์!!!”